Κάλεσαν τον σύζυγό της για εξέταση στο νοσοκομείο Λευκωσίας, 20 ημέρες μετά τον θάνατό του

Για ένα σύστημα που εξοντώνει, αντί να θεραπεύει τους ανθρώπους, κάνει λόγο σε ανοικτή επιστολή της η Ελένη Κώστα Γραικού, αναφερόμενη στον θάνατο του συζύγου της, στις 2 Ιουνίου.

Η επιστολή απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση, τους οποίους καλεί «επιτέλους να ξυπνήσετε, να ελέγξετε τι γίνεται, να διορθώσετε τα πράγματα».

Αναφερόμενη στο ιστορικό της υγείας του συζύγου της Κώστα Καρατσιόλη-Γραικού από τις 29 του Μάρτη μέχρι την ημέρα που πέθανε, η κ. Γραικού επισημαίνει ότι χρειάστηκαν ώρες αναμονής στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών για την εισαγωγή του συζύγου της στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με αφόρητους πόνους και τις δύο φορές. Μετά την αρχική διάγνωση για «συντηρητική αγωγή για αποφρακτικό ιλεό», προσθέτει, ενώ ένας γιατρός πρόκρινε κολονοσκόπηση, άλλος την απέρριπτε.

Αναγκάστηκε, αναφέρει στην επιστολή της, να βάλει «μέσον» ώστε να γίνουν όλες οι εξετάσεις, με τους γιατρούς να μην έχουν εντοπίσει τον καρκίνο, ούτε στην αξονική τομογραφία ούτε στις δύο κολονοσκοπήσεις, ενώ η βιοψία θεωρήθηκε καθαρή. 

Στη Γερμανία, συνεχίζει η κ. Γραικού, όταν ο γιος της έδειξε τις εξετάσεις που είχε υποβληθεί στην Κύπρο ο σύζυγός της, οι γιατροί είδαν στην αξονική τομογραφία καρκίνο στους βρόγχους, στους πνεύμονες και μεταστάσεις στους λεμφαδένες της κοιλιάς και διερωτούνταν πώς δεν τα είδαν στην Κύπρο.

«Πού τον πήγες τον παπά σου, ρωτούσαν τον Πλάτωνα, σε κανένα χωρκούι;». «Όχι», τους απαντούσε, «στο Γενικό Νοσοκομείο της Λευκωσίας, το πιο καινούριο, το πιο σύγχρονο και το μεγαλύτερο νοσοκομείο της Κύπρου». Ο άντρας της, αναφέρει, βρισκόταν στο 4ο και τελευταίο στάδιο του καρκίνου και πέθανε στις 2 Ιουνίου, δύο ημέρες πριν αρχίσει η χημειοθεραπεία, μέσα σε φριχτούς πόνους.

«Από εκείνη την ημέρα», σημειώνει, «ένα πελώριο γιατί τριβελίζει το μυαλό μας», σημειώνοντας ότι όταν στις 21 Ιουνίου τής τηλεφώνησαν από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για να προσέλθει ο σύζυγός της για μια εξέταση που είχε ζητήσει ραντεβού το 2009, ήταν σαν να πήραν ένα μαχαίρι και το στριφογύρισαν σε μια νωπή πληγή. 

«Ας γίνει ο θάνατός του αφορμή να φτιάξουν, έστω και λίγο, τα πράγματα. Έστω κι ένας άνθρωπος να σωθεί, θα νιώσω ότι δεν χάθηκε άδικα». Η κ. Γραικού ζητεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση να κάνουν κάτι. 

«Το "δεν το ξέρουμε ότι συμβαίνουν αυτά τα πράγματα", δεν σας απαλλάσσει των ευθυνών σας», αναφέρει, υποστηρίζοντας ότι με την απραξία τους γίνονται συνένοχοι.

Source: http://www.sigmalive.com